GEOOGST in november 2016: Astrid Arns, Elle Werners en Nils Geylen

Door Koen Snyers & Zeghetmettekst GEOOGST in november 2016: gedichten van Astrid Arns, Elle Werners en Nils Geylen.

//

SAMENHANG

Hoe de zon ons lichaam binnenkomt en wij van iedere logica gespeend
het ’s middags op een zuipen zetten. Buiten de stad de kaaien verlaten.

Hoe wij, van elke taal ontdaan, de duistere weg van vreemdgaan volgen.
Onvast als mist. Alsof de zee zich plotseling in tweeën splitst,
achterwaarts uit het zicht verdwijnt.

Er zijn geen moeders en geen vaders meer.

Hoe alles los komt te staan.

Astrid Arns

//

HIJ

herhaalt al voor de derde keer
dezelfde zin, hijgend als een posthoorn

er staat een wasmand voor de deur
vol met vilein: oud zeer

de eerste sneeuw heet cataract
het schrijnen van de stilte

het huis in blokjes opgedeeld
uilskuikens vliegen in het rond

ieder in zijn uppie – in onverlichte staat
volstrekt onaangekondigd

een aanklacht wordt niet ingediend

Elle Werners

//

SCHARNIERMOMENT

er schuiven gedachten voor de wolken:
oktober herstelt een meimaand, komt
duizend dagen later kouder en kouder
aangeblazen; krult om je brave borsten
kantelt kolommen groeipijn richting
rand

er is ook hinder wegens lichtinval:
ooit werden wij onder het perihelion
geslagen met het keren van een zon
mechanieken die tijd verstillen, oude
warmtes als waren wij deel van de
kern

de sterren waren instructies; ik deed wat
moest en woelde ze donkerder van aard

Nils Geylen