Regenschermen

Het is vandaag de dag dat ik op zoek ben naar nergens, naar niets en niemand, de dag dat ik verdwaal tussen verloren voorwerpen in het treinstation. Ik vind er meer regenschermen dan er regenbuien zijn in een heel jaar. Ik hoor een vrouw praten. Het is alleen in de stilte dat je kan luisteren naar jezelf, zegt ze. Waarna ze zwijgt en verdwijnt. Haar woorden galmen na in mijn hoofd, alsof ik ze zelf uitspreek. Ik vergeet de overvloed aan regenschermen en negeer de regen. Ik luister naar mezelf. Dat gaat veel beter als ik mezelf niet hoor praten.

//

Een ultrakort verhaal, in exact 100 woorden.