Which city will be mine?

Aan de voet van twee mijnterrils
ligt gij neer, als een lappendeken

van een cité en dorpen – van een vallei, een beek,
een plas en heuvels. Ge zijt de optelsom

van vele kleuren en gezichten, niet voor iedereen
zijt ge de grootste gemene deler. Voor wie kunt gij

mijn stad zijn? Waarom wilt gij mensen op elkaar stapelen
in woontorens, als naaste buren op begane grond elkaar

soms niet verstaan? Wat denkt gij dat er nodig is
to be mine, naast avontuurlijk fietsen en wandelen,

zwemmen en duiken, klimmen? Het is zoveel meer
dan shoppen, het is surfen op golven van wie wij

samen kunnen zijn, zoals vroeger
in de mijn.

//

Koen Snyers schreef dit stadsgedicht over de stad Beringen, naar aanleiding van de oproep van Dichter des Vaderlands Els Moors, om een stad te adopteren door middel van een gedicht, met de hashtag #adoptedcities. Je leest het gedicht ook op de website van de Dichter des Vaderlands, naast tal van andere stadsgedichten. Verder maakt het gedicht deel uit van de tentoonstelling KOOL in Beringen, met beeldende kunst en poëzie naar aanleiding van 30 jaar mijnsluiting.