Wolken

wolken

Een vrouw vraagt me: schrijft gij veel over de wolken omdat ge zo vaak naar boven kijkt? Ze laat de vraag als een gedachtewolk voor mijn voeten dwarrelen, precies op het moment dat ik naar de wolken kijk.

Ik denk na.

Ja, ik kijk vaak naar boven. Niet omdat alles in de sterren geschreven staat, want overdag is dat niet te zien. In de nacht, als er geen wolken voor de sterren schuiven, zie ik dat het in de sterren geschreven staat dat ik meer van de wolken hou dan van de zon.

Hoe dat komt? Is het omdat wolken komen en gaan, terwijl de zon altijd blijft staan? Is het omdat de zon zoveel mooier schijnt wanneer de kracht van haar stralen de wolken langzaam verdrijft?

Misschien kijk ik wel graag en vaak naar de hemel, omdat ik daar alleen kan zien wat nog moet komen en al voorbij is, wat er niet is en er misschien nooit zal zijn.